پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵

اقتصادی

چه‌کسی صدای سوگند را شنید؟

چه‌کسی صدای سوگند را شنید؟
پیام سپاهان - همشهری/ «چه‌کسی صدای سوگند را شنید؟» عنوان سرمقاله در روزنامه همشهری به قلم محسن مهدیان است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید: سوگند از مدرسه رفت و دیگر زنده ...
  بزرگنمايي:

پیام سپاهان - همشهری / «چه‌کسی صدای سوگند را شنید؟» عنوان سرمقاله در روزنامه همشهری به قلم محسن مهدیان است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
سوگند از مدرسه رفت و دیگر زنده برنگشت. حالا پرسش فقط این نیست که چه‌کسی مسئول مرگ اوست؛ پرسش این است که مدرسه برای نجاتش چه کرد؟
درباره این حادثه روایت‌های متناقضی وجود دارد. برخی می‌گویند سوگند از واکنش پدرش می‌ترسیده، اما مدیر مدرسه، موضوعی مربوط به زندگی شخصی او را به پدرش اطلاع داده است. حتی ادعا شده پدر در مدرسه دخترش را کتک زده و کسی مداخله نکرده یا به نهادهای حمایتی خبر نداده است. آموزش‌وپرورش روایت دیگری دارد و هنوز هیچ‌یک از این ادعاهای مورد اختلاف به‌طور قطعی اثبات نشده‌اند.
اما نباید ماجرای سوگند به 2پرسش درباره علت مرگ و مسئولیت عامل احتمالی آن محدود شود. اینها بماند برای عدلیه. اما مسئله نگران‌کننده‌تر این است که مدرسه کجای زندگی بچه‌های ما ایستاده است؟
نه پدر متهم به قتل، نه مدیر مدرسه، این‌بار وزارت آموزش‌وپرورش پاسخ دهد.
اول؛ مدرسه برای آسیب‌های تربیتی و زندگی بچه‌ها چه راه‌حلی دارد‌ جز اطلاع‌دادن به والدین و برخورد سلبی؟ چه سازوکاری برای فهمیدن مشکل و حمایت از نوجوان وجود دارد؟ چند درصد مدارس مشاور متخصص دارند؟ سالانه چند دانش‌آموز در معرض خطر شناسایی و چند نفر به اورژانس اجتماعی یا دستگاه قضایی معرفی می‌شوند؟
دوم؛ مدرسه برای پیشگیری چه می‌کند؟ چقدر دنیای نوجوان امروز را می‌شناسد؟ چقدر خودش را با جامعه شبکه‌ای و تحولات شناختی و رفتاری نسل جدید به‌روز کرده است؟
سوم؛ چه بر سر رابطه مدرسه و خانواده آمده است؟ امروز این پیوند چه وضعیتی دارد؟ مدرسه چقدر از زندگی واقعی دانش‌آموز خبر دارد؟
چهارم؛ برای تربیت نسل جدید مربیان دلسوز و عاشق تربیت چه کرده است؟ چه اقدام مؤثری برای شناسایی، پرورش و به‌کارگیری مربیانی انجام داده که نوجوان امروز را بشناسند، زبانش را بفهمند و فراتر از تدریس و مقررات اداری، خود را مسئول رشد و سرنوشت او بدانند؟ چند درصد مدیران مدارس آموزش مواجهه با خشونت خانوادگی و حفاظت از کودک دیده‌اند؟
یک روز خبر تجمع و شعارهای ساختارشکنانه می‌رسد، روز دیگر تصاویر رقص و بی‌حجابی و حالا مرگ سوگند. ما هر بار درباره بچه‌ها حرف می‌زنیم‌ اما کمتر از مدرسه سؤال می‌کنیم.
به‌نظر می‌رسد مسئله دیگر تفاوت مدرسه دولتی و هیأت‌امنایی و غیرانتفاعی نیست؛ مسئله این است که نقش تربیتی مدرسه در زندگی نوجوانان چقدر باقی مانده است؟ جای دیگری برای بچه‌های ما برنامه‌ریزی می‌کنند و ما همچنان با همان مدل چهل‌و‌اندی سال پیشیم.
سوگند دیگر نیست‌ اما مرگ او باید یک هشدار بزرگ باشد. نکند مدرسه، مهم‌ترین نهاد تربیتی نظام اسلامی، به حاشیه زندگی بچه‌های ما رانده شده و ما هنوز متوجه نشده‌ایم. سوگند زنده بود اگر مدرسه ما زنده بود.


نظرات شما