پیام سپاهان - کاشان- دکترای جغرافیا و تحلیل فضایی با تأکید بر اهمیت راهبردی محور نوش‌آباد–آب‌شیرین، تکمیل این مسیر را راهکاری برای خروج منطقه از بن‌بست ارتباطی و کاهش ترافیک جاده قم–کاشان ضروری دانست.
امیر فخرآبادی در گفتگو با خبرنگار مهر با تأکید بر ضرورت تکمیل محور نوش‌آباد–آب‌شیرین، این پروژه را فراتر از یک طرح عمرانی محلی و یکی از زیرساخت‌های راهبردی توسعه منطقه‌ای در شمال استان اصفهان دانست و اظهار کرد: در جغرافیا و برنامه‌ریزی فضایی، راه صرفاً مسیری برای جابه‌جایی کالا و مسافر نیست، بلکه شریان حیاتی جریان‌های اقتصادی و اجتماعی است که مناطق را به شبکه‌های کلان توسعه متصل می‌کند.
وی با اشاره به ظرفیت‌های تاریخی، گردشگری، صنعتی و فرهنگی نوش‌آباد ابراز کرد: این منطقه با وجود برخورداری از پیشینه تمدنی و ظرفیت‌های متعدد، سال‌هاست از نوعی بن‌بست فضایی رنج می‌برد؛ مسئله‌ای که بخشی از آن به گسست ساختارهای اداری در دهه‌های گذشته و تأخیر در تکمیل محور ارتباطی نوش‌آباد به آب‌شیرین بازمی‌گردد.
تکمیل محور نوش‌آباد–آب‌شیرین؛ پیوند دوباره شبکه ارتباطی منطقه
این دکترای جغرافیا و تحلیل فضایی با بیان اینکه نوش‌آباد با وجود قرار گرفتن در کانون تحولات منطقه‌ای میان کاشان، آران و بیدگل و کویر مرکزی، از دسترسی ارتباطی متوازن برخوردار نیست، تصریح کرد: تکمیل این محور می‌تواند نوش‌آباد و شهرستان آران و بیدگل را از انزوای جغرافیایی خارج کرده و شبکه راه‌های منطقه را به کریدورهای اصلی ارتباطی شمال به جنوب کشور پیوند دهد.
به گفته وی، ایجاد این پیوند ارتباطی علاوه بر کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل، می‌تواند ضریب ایمنی تردد را افزایش داده و زمینه استفاده بهتر از ظرفیت‌های اقتصادی منطقه را فراهم کند.
نقش محور جدید در کاهش بار ترافیکی جاده قم–کاشان
فخرآبادی یکی دیگر از کارکردهای مهم این پروژه را کمک به توزیع بار ترافیکی جاده قدیم قم–کاشان عنوان کرد و گفت: این محور به‌عنوان یکی از مسیرهای پرتردد و حادثه‌خیز کشور، تحت فشار ترافیک سنگین منطقه‌ای و بین‌شهری قرار دارد.
وی افزود: تکمیل مسیر نوش‌آباد به آب‌شیرین می‌تواند بخشی از ترافیک محلی و ارتباطات فرعی شمال کاشان را جذب کند و در کاهش تراکم ترافیکی، ارتقای ایمنی، کاهش تصادفات و بهینه‌سازی مصرف سوخت مؤثر باشد.
جاده‌ای برای احیای پیوندهای اجتماعی و خانوادگی
این کارشناس جغرافیا با اشاره به پیوندهای تاریخی و اجتماعی میان نوش‌آباد، آب‌شیرین و سن‌سن خاطرنشان کرد: مردم این مناطق از گذشته دارای ارتباطات عمیق خانوادگی، فرهنگی و اقتصادی بوده‌اند، اما تغییرات تقسیمات اداری در سال ۱۳۷۵ بخشی از این پیوستگی‌ها را تحت تأثیر قرار داده است.
به اعتقاد وی، تکمیل محور نوش‌آباد–آب‌شیرین می‌تواند به‌عنوان یک پل ارتباطی و اجتماعی، زمینه تقویت رفت‌وآمدهای خانوادگی، تعاملات فرهنگی و همکاری‌های اقتصادی میان جوامع محلی را فراهم کند.
تسهیل فعالیت کشاورزان و کاهش هزینه‌های تولید
فخرآبادی همچنین با اشاره به قرار گرفتن بخش قابل‌توجهی از اراضی و مزارع کشاورزی نوش‌آباد در محدوده پیرامونی این مسیر اظهار کرد: کشاورزان و تولیدکنندگان محلی برای دسترسی به زمین‌های کشاورزی، انتقال ادوات و جابه‌جایی محصولات خود ناچار به استفاده از مسیرهای فرعی و بعضاً ناایمن هستند.
وی تأکید کرد: تکمیل این محور می‌تواند دسترسی بهره‌برداران کشاورزی را تسهیل، هزینه‌های استهلاک و حمل‌ونقل را کاهش و زنجیره تأمین محصولات کشاورزی را کوتاه‌تر کند.
مطالبه تخصیص اعتبارات ملی برای تکمیل پروژه
این دکترای جغرافیا و تحلیل فضایی در جمع‌بندی یادداشت خود، محور نوش‌آباد–آب‌شیرین را پروژه‌ای با قابلیت اثربخشی منطقه‌ای و ملی دانست و تأکید کرد: منافع تکمیل این مسیر محدود به یک شهر یا شهرستان نیست، بلکه می‌تواند در توسعه شمال استان اصفهان و بهبود شبکه حمل‌ونقل کشور اثرگذار باشد.
وی با تأکید بر اینکه این مطالبه صرفاً یک درخواست عمرانی محلی نیست، بلکه با عدالت فضایی، توسعه متوازن، کاهش تلفات جاده‌ای و تقویت پیوندهای اجتماعی ارتباط دارد، از وزارت راه و شهرسازی، استانداری اصفهان و نمایندگان مجلس خواست با نگاهی کلان به آمایش سرزمین و تخصیص اعتبارات ملی، برای تعیین تکلیف و تکمیل این پروژه اقدام کنند.