پیام سپاهان - اطلاعات /متن پیش رو در اطلاعات منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
سیدعلی دوستی موسوی| نوع عملکرد دولت در فرآیند افزایش رقم کالابرگ الکترونیک مصداق بارز «آشفته‌حالی» است. در حالی که افزایش حداکثر ۵۰۰ هزار تومانی برای بخشی از مردم اصولا درد چندانی از آنان دوا نخواهد کرد و از هم‌اکنون، انتظارات تورمی ایجادشده عملا ارزش آن را از بین برده است. اما معلوم نیست چرا انجام این کار با این حواشی و دردسرها همراه شده است.
به عنوان نمونه و برای اثبات این قضاوت کافی است به روش اطلاع‌رسانی دولت در این خصوص نگاه شود؛ اطلاع رسانی فاقد توضیحات روشن وشفاف درباره جزئیات تعیین‌کننده این موضوع مردم را به زحمت انداخته وآنان را بیش از قبل گلایه مند کرده است.
باید پرسید چرا با وجود این تشکیلات اطلاع‌رسانی و روابط عمومی‌های پرکارمند دستگاه‌های مختلف دولتی، یک اطلاع رسانی منسجم و قانع‌کننده درباره روش ثبت‌نام یا پرکردن فلان فرم در فلان سامانه انجام نمی‌شود؟ یعنی این کار واقعا دشوار است؟
سوال این است که چرا در مجموعه دولت برنامه‌ریزی و پیش‌بینی موثری در حوزه لجستیک و پشتیبانی ثبت‌نام مردم برای دریافت اضافه رقم کالابرگ، صورت نگرفته است.
مثلا با وجود آن که حتما دولت به کندی اخیر سرعت اینترنت واقف است و ضمنا ظرفیت مراجعه روزانه به سایت «دولت من» را هم می‌داند، چرا ثبت‌نام‌ها را براساس کد ملی در روزهای مشخصی مرتب و محدود نکرد تا به یکباره این همه بار بر روی این سایت وارد نشود و عملکرد آن را مختل نکند؟
همچنین با وجود آگاهی از این محدودیت‌ها چرا مهلت کافی برای ثبت‌نام در نظر گرفته نشد تا هم مردم دستپاچه نشوند، هم بار سایت ثبت‌نام‌کننده مدیریت شود و درنهایت، خدمات به طور روان و تدریجی ارایه گردد؟ آیا واقعا این پیش بینی‌های ساده واولیه از این همه دستگاه‌های عریض وطویل برنمی آید؟
موضوع دیگر، پیچیدگی‌های ثبت نام برای مردم است. قطعا دولت به این موضوع آگاه است که بسیاری از اقشار آسیب پذیر که هدف افزایش اخیر رقم کالابرگ هستند، تسلط و مهارت کافی برای مراجعه به سایت دولت من، پرکردن فرم وطی دیگر مراحل لازم را ندارند و این امر، بخصوص در شهرستان‌ها و روستاها شاید مردم را وادار به مراجعه به کافی نت بکند که هزینه‌اش پیش‌پرداخت اضافه یارانه دریافت نشده یک ماه یک نفرخواهد بود!
یارانه حق بدیهی مردم وپرداخت آن کمترین وظیفه دولت است ومنتی بابت پرداخت دیرهنگام این رقم ناچیز بر مردم نجیب، بلند طبع وتحت فشار کشور نیست. لذا انتظار به حق این است که پرداخت این رقم ناچیز با کمترین مانع و بروکراسی و امروز و فردا کردن و هزینه‌تراشی صورت گیرد تا اندکی از تورم بزرگ تحمیل شده به سفره مردم جبران شود.