پیام سپاهان - کاشان - یک استاد دانشگاه و دکترای زلزلهشناسی با اشاره به فعالیت شاخه قمصر از گسل کاشان، نسبت به ساختوسازهای غیراصولی و همچنین پیامدهای فرونشست زمین هشدار داد.
سمیراسادات سجادی در گفتگو با خبرنگار مهربا اشاره به زمینلرزه شهر قمصر اظهار کرد: این زمینلرزه در عمق ۱۱ کیلومتری زمین به وقوع پیوست و بررسیهای زمینشناسی نشان میدهد این رخداد متأثر از فعالیت شاخه فرعی گسل قمصر است که از گسل اصلی کاشان منشعب شده و امتداد آن شمالغربی ـ جنوبشرقی است.
وی با اشاره به پیشینه لرزهخیزی منطقه قمصر و کاشان ابراز کرد: گسل قمصر در گذشته نیز در رخداد زمینلرزههای بزرگ و مخرب نقش داشته و برخی از این زمینلرزهها خسارتهای جانی و مالی قابل توجهی بر جای گذاشتهاند.
این استاد دانشگاه و دکترای زلزلهشناسی تصریح کرد: رخدادهای لرزهای ثبتشده در سالهای اخیر در محدوده قطعه قمصر گسل کاشان، بیانگر پویایی این ساختار زمینشناختی است و باید به عنوان یک هشدار برای افزایش دقت در برنامهریزی شهری و رعایت الزامات ایمنی مورد توجه قرار گیرد.
وی یکی از مهمترین موضوعات در این زمینه را نحوه توسعه و ساختوساز در مناطق لرزهخیز دانست و گفت: ساخت ساختمانها بدون رعایت ضوابط فنی، بهویژه ویلاسازی در حریم گسلها و مناطق مستعد لغزش، میتواند میزان آسیبپذیری سکونتگاهها را در زمان وقوع زمینلرزه افزایش دهد.
سجادی تأکید کرد: توسعه شهری در چنین مناطقی باید بر اساس مطالعات دقیق زمینشناسی و پهنهبندی خطر انجام شود و نظارت بر ساختوسازها نیز نباید صرفاً به مرحله صدور مجوز محدود شود.
وی همچنین مقاومسازی ساختمانهای موجود را یکی دیگر از الزامات کاهش خسارتهای احتمالی عنوان کرد و افزود: در کنار کنترل ساختوسازهای جدید، شناسایی و بهسازی ساختمانهای آسیبپذیر و بافتهای فرسوده باید در برنامههای مدیریت بحران و کاهش خطرپذیری شهری قرار گیرد.
این استاد دانشگاه و دکترای زلزلهشناسی در بخش دیگری از سخنان خود به ارتباط میان وضعیت منابع آب و شرایط زمین اشاره کرد و گفت: افزایش جمعیت و رشد مصرف آب در قمصر و مناطق پیرامونی، فشار بیشتری بر منابع آب زیرزمینی وارد کرده و مدیریت این منابع را به یکی از موضوعات مهم منطقه تبدیل کرده است.
وی افزود: افت سطح آبهای زیرزمینی و پدیده فرونشست زمین میتواند شرایط زمینشناختی و میزان آسیبپذیری زیرساختها را تحت تأثیر قرار دهد؛ بنابراین جلوگیری از برداشت بیرویه از سفرههای زیرزمینی و مدیریت مصرف آب باید همزمان با سیاستهای کاهش خطرات لرزهای دنبال شود.
سجادی در پایان با تأکید بر ضرورت نگاه یکپارچه به مخاطرات منطقه اظهار کرد: مدیریت خطر در محدوده قمصر و مناطق پیرامونی نباید تنها به زمان وقوع زمینلرزه محدود شود، بلکه حریم گسلها، ضوابط ساختوساز، پایداری دامنهها، وضعیت بافتهای فرسوده و شرایط منابع آب زیرزمینی باید همزمان در برنامهریزیهای شهری مورد توجه قرار گیرد.