سرمقاله فرهیختگان/ ۴ ساعت گفت‌وگوی داغ با رئیس‌جمهور

پیام سپاهان - فرهیختگان / «4 ساعت گفت‌وگوی داغ با رئیس‌جمهور» عنوان یادداشت روز در روزنامه فرهیختگان به قلم محمد زعیم‌زاده که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
مسئولان سالن دما را روی بیست و چند درجه تنظیم کرده‌اند. نیمی از چراغ‌ها خاموش است و برای ما که با آستین‌کوتاه نشسته‌ایم دما بد نیست، اما او کت سرمه‌ای‌رنگ احمدی‌نژادی به تن کرده است. به‌شوخی به یکی از مدیران دولتی می‌گویم نه به زمان روحانی که دمای اتاق مثل فریزر بود، نه به الان که خیلی فرقی با خیابان ندارد، کاش دما یک روز اینجا معتدل شود. اهالی رسانه در ساختمان میدان فاطمی در آستانه دوسالگی دولت مسعود پزشکیان گرد هم آمده‌اند، تکثر مهمانان جناب رئیس‌جمهور قابل‌توجه است؛ اعضای کلیدی هیئت دولت همراه رئیس‌جمهور آمده‌اند تا روایتی از وضع موجود به اهالی رسانه ارائه بدهند. پورمحمدی، رئیس سازمان برنامه‌وبودجه، همتی، رئیس کل بانک مرکزی و صالحی، وزیر ارشاد گزارشی از وضع موجود می‌دهند. دال مرکزی حرف‌ها تقریباً یکی است، شرایط دشوار است، اما مشکلات لاینحل نیست. پورمحمدی، فی‌البداهه روایتی از ابعاد اقتصادی ماجراهای یک‌سال اخیر ارائه می‌دهد از 366 روز جنگ که در سحرگاه بیست‌وسوم خرداد 1404 آغاز شد و همچنان به شکل‌های گوناگون ادامه دارد، او از سختی‌ها و چشم‌انداز آتی می‌گوید. نوبت همتی که می‌شود باصراحت بیشتری سخن می‌گوید، چالش‌ها را رقمی می‌کند و البته از فرصت‌های پیش رو می‌گوید، گریزی هم به چند سفر دیپلماتیک اخیر در معیت قالیباف می‌زند و توضیحاتی درباره اموال بلوکه شده و احتمال آزادسازی‌شان می‌زند، تصویر خاکستری پیش رو را به‌صورت4K ارائه می‌دهد.وزیر ارشاد از رئیس‌جمهور می‌گوید که ویژگی‌های شخصی‌اش در مقاومت ملی ایرانیان مؤثر بوده و البته از رسانه‌ها تقدیر می‌کند که در جنگ کم نگذاشتند، آنهایی که حتی در ایام تعطیلات نوروز زیر موشک‌باران تهران و سمفونی پدافند کار را تعطیل نکردند. قرار بوده سید عباس عراقچی هم در جمع اهالی رسانه حضور داشته باشد، اما مشخص می‌شود به دلیل حضور در جلسه‌ مهمی که مرتبط با مذاکرات پایان جنگ است امکان حضور در این جلسه را پیدا نکرده. نوبت صحبت‌کردن اهالی رسانه می‌شود، کار از پیشکسوت‌ها شروع می‌شود حسین شریعتمداری مبدع ایده‌ بستن تنگه هرمز شروع می‌کند، سپس نوبت اقتصادی‌هاست و بعد جوان‌ترها ادامه می‌دهند. تقریباً همه‌ طیف‌ها در جلسه حضور دارند؛ از کیهان تا مجلات نزدیک به جریان‌های روشنفکری، نکته اجماعی در صحبت‌ها تقدیر از رئیس‌جمهور است برای ایستادن در شرایط جنگی، اما در نقدها و پیشنهادها تکثر و اختلاف فراوانی وجود دارد. برخی شوک‌درمانی را تجویز می‌کنند و برخی آن را نفی می‌کنند و از عوامل پیشران وقایع دی می‌دانند، برخی گفتن حقایق تلخ را توصیه می‌کنند و برخی به نفرستادن سیگنال ضعف معتقدند، برخی راه‌حل‌های نظامی چون بستن باب‌المندب را پیشنهاد می‌دهند و برخی بر لزوم تغییر پارادایم تأکید می‌کنند و... جلسه گرم و پرحرارت است، تقریباً کسی خودش را سانسور نمی‌کند، اما نوبت رئیس‌جمهور که می‌شود درجه صراحت به‌سرعت ارتقا پیدا می‌کند. پزشکیان همچنان از وفاق سخن می‌گوید که خط قرمزش است. از چالش‌های پیش رو می‌گوید و البته تأکید می‌کند همچنان علاقه‌مند است اختلافات روشی در اداره‌ کشور را پشت درهای بسته حل کند، از خاطرات و ارتباطاتش با رهبر شهید می‌گوید و توضیح می‌دهد به رهبر جدید هم همان نگاه را دارد. پزشکیان تأکید می‌کند استمرار وضع نه جنگ نه صلح به نفع کشور نیست و از اقدامات دولت برای عبور از این شرایط می‌گوید او به‌صراحت مصادیق مدنظرش را بیان می‌کند.مصداق‌هایی که هر کدام می‌تواند تیتر یک روزنامه‌ها شوند، اما به‌رسم امانت و اخلاق همانجا مهروموم می‌شوند. رئیس‌جمهور از یک اتفاق ویژه در رابطه با برخی همسایه‌های جنوبی از جمله امارات و قطر و یک کشور دیگر می‌گوید که حاضر شده‌اند ضمن تصحیح روابط، همکاری‌های خوبی داشته باشند - بین‌الهلالین اینکه رئیس‌جمهور احتمالاً اینجا دیپلمات شد و از نقش موشک‌ها در تغییر ذهنیت همسایه‌ها عبور کرد - رئیس دولت شوک‌درمانی را صریحاً رد می‌کند، اما می‌گوید به عادلانه‌سازی در پرداخت یارانه‌ها اعتقاد دارد. پزشکیان از دغدغه‌های اجتماعی و فرهنگی‌اش می‌گوید و از تکثر در جامعه و البته ایران و ساختن دوباره ایران کلیدواژه‌ پرتکرار رئیس‌جمهور است. عقربه‌های ساعت گویی عجله دارند، هنوز سؤالات و ابهامات زیادی وجود دارد؛ اما زمان دوساعته جلسه مدت‌هاست به پایان رسیده، رئیس‌جمهور تقریباً 4 ساعت در میان اهالی رسانه وقت گذاشته است، اطرافیان پزشکیان می‌گویند جزء بهترین و جدی‌ترین جلسات چند وقت اخیر دولت است. در آستانه‌ دوسالگی دولت این جلسه می‌تواند یک هدیه‌ دوسویه‌ خوب به رسانه‌ها و دولت باشد، پزشکیان حالا بهتر متوجه می‌شود منتقدان دلسوزی دارد که چشم‌نگران دولتند و می‌خواهند در پروژه‌ مدد به دولت نقش داشته باشند.رسانه‌ها هم متوجه شده‌اند دولت پزشکیان امروز چیزی شبیه تیم ملی فوتبالمان در جام جهانی است، شاید خیلی‌هایمان به سرمربی و برخی بازیکنان تیم، نقد جدی داشته باشیم؛ اما یک روز قبل از شروع بازی‌ها در جام جهانی جز موفقیت نباید برایش آرزویی داشته باشیم.
بازار